ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΕ ΧΕΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ και ΚΡΑΤΟΥΣ

Επικοινωνήστε Μαζί μας: email: plistiriasmoistop@gmail.com.


Σελίδα μας στο facebook: https://www.facebook.com/dikaex2


ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν δίνουμε στοιχεία ατόμων για τα οποία γίνεται πλειστηριασμός του ακινήτου τους.




Μπορεί ο καθένας να συμμετέχει στην ανοικτή συνέλευση της πρωτοβουλίας μας, τόσο για να ενημερωθεί για θέματα πλειστηριασμών-κατασχέσεων όσο και να συμμετέχει στις δράσεις μας.

Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2019

Οι εκλογές βλάπτουν σοβαρά την ...ανάπτυξη.

Οι εκλογές βλάπτουν σοβαρά την ...ανάπτυξη.


338 πλειστηριασμοί κατοικιών αυτή τη βδομάδα σε όλη τη χώρα. Εξ' αυτών οι 108 στον νομό Αττικής και είναι οι εξής 6 (έξι) !!!. Οι υπόλοιποι ανεστάλησαν δια τον φόβο των ...εκλογέων.

1. Πρώτη κατοικία 120 τ.μ στον Πειραιά εμπορικής αξίας 175.000 ευρώ με επισπεύδουσα την τράπεζα Πειραιώς.
2 Πρώτη κατοικία 91 τ.μ την Αίγινα εμπορικής αξίας 130.000 ευρώ με επισπεύδουσα την Εθνική τράπεζα.
3. Πρώτη κατοικία 110 τ.μ στην Κηφισιά εμπορικής αξίας 400.000 ευρώ με επισπεύδουσα την τράπεζα ALPHA.
4. Δεύτερη κατοικία 88 τ.μ στον Ρέντη εμπορικής αξίας 80.000 ευρώ με επισπεύδουσα την τράπεζα ALPHA.
5. Πρώτη κατοικία στον Πειραιά με επισπεύδοντα ιδιώτη. 
6. Πρώτη κατοικία στον Πειραιά με επισπεύδοντα ιδιώτη.

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2019

Η ματαίωση ενός πλειστηριασμού, η ήττα της ανάθεσης και η νίκη της συμμετοχής


Ο Πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας 5μελούς οικογένειας στο Περιστέρι ΜΑΤΑΙΩΘΗΚΕ !
Η μεγάλη επικοινωνιακή προσπάθεια, η παρουσία και επίσκεψη της οφειλέτριας στον συμβολαιογράφο και η κινητοποίηση συλλογικοτήτων κατέδειξαν πως όλα είναι δυνατά. 


Η οφειλέτρια με την κοινοποίηση του προβλήματός της με την ιδιόγραφη επιστολή της συνέδραμε τα μέγιστα. Απόσπασμα της επιστολής της κοινοποιήθηκε και ευαισθητοποίησε όχι μόνο μέλη κινημάτων αλλά και πολλούς άλλους που από το μετερίζι τους προσφέρθηκαν να βοηθήσουν. 

Η οφειλέτρια θέλησε να κοινοποιήσει το πρόβλημα της μιλώντας δημόσια και με ένα πολύ έυστοχο τρόπο (γράφοντας μια επιστολή). Και αυτό πρέπει να διακοινωθεί παντού. Διότι πολλούς από εμάς και τον κόσμο γενικότερα μας προβληματίζει η αφάνεια όλων των πληττομένων. Και όλοι γνωρίζουμε πού οφείλεται αυτή η αφάνεια. Ας μεταδόσουμε λοιπόν το χθεσινό παράδειγμα της οφειλέτριας. Ας διδαχθούμε από το αποτέλεσμα της κινησής της.  

Ένα ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από την οικογένεια σε όσους παρεβρέθηκαν σήμερα στο συμβολαιογραφείο αλλά και σε όσους από άλλα μετερίζια πάλεψαν να ανασταλεί ο πλειστηριασμός.

Δευτέρα, 6 Μαΐου 2019

Δήμος Αθηναίων- Ρίχνεται δυναμικά στη "μάχη" των πλειστηριασμών

Λίγες ημέρες πριν ψηφισθεί το νομοσχέδιο για το διακανονισμό οφειλών σε Δημόσιο-Ασφαλιστικά Ταμεία και Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) με τις 120 δόσεις, ο Δήμος Αθηναίων έτρεξε να προλάβει την κυβέρνηση και να βγάλει στο σφυρί ακίνητα και άλλα περιουσιακά στοιχεία οφειλετών του.

Απόσπασμα προγραμματισμένων πλειστηριασμών από τον Δήμο Αθηναίων

Επί τρία χρόνια ο απελθείς δήμαρχος κ. Καμίνης μας έταζε πως επί θητείας του δεν θα βγεί σπίτι σε πλειστηριασμό. Μόλις όμως σιγούρεψε την υποψηφιότητα του για την Ευρωβουλή με το ΚΙΝΑΛ τον περασμένο Μάρτη, έδοσε το πράσινο φως να παύσει η περίοδος χάριτος και και να αρθούν τα μέτρα για φιλικό διακανονισμό -όπως διατεινόταν- με τους οφειλέτες, φροντίζοντας οι πλειστηριασμοί να ορισθούν αφού θα έχει παραιτηθεί από δήμαρχος. 

Έτσι την Τετάρτη 8 Μάη θα κτυπήσει το πρώτο "ηλεκτρονικό" σφυρί για πλειστηριαμό υπέρ Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Όπως βλέπουμε στους αναρτημένους πλειστηριασμούς ο Δήμος Αθηναίων δεν υστερεί σε ζήλο από μερικές τράπεζες του εξωτερικού ή από κερδοσκοπικά funds. Μάλιστα φθάνει στο σημείο να εκπλειστηριάζει κινητά περιουσιακά στοιχεία ευτελούς αξίας (δείτε επόμενη εικόνα) προκειμένου να εισπράξει ποσά υποπολλαπλάσια της οφειλής, τη στιγμή που το κόστος της διαδικασίας του πλειστηριασμού είναι πολλαπλάσιο της πιθανής προσόδου.


Ακίνητα (κυρίως σπίτια και δευτερευόντος καταστήματα), κινητά κάθε είδους (καναπέδες, στερεοφωνικά, καρέκλες, τραπέζια, κ.α) όλα στο σφυρί ... Δεν γνωρίζουμε ποιός αγοραστής θα φιλοτιμηθεί να αγοράσει από την πραμάτεια του ψιλικατζή δήμου, διαπιστώνουμε όμως πως ούτε η ελάχιστη κοινή λογική, αλλά ούτε και η ανθρωπιά δεν προσιδιάζουν στο προφίλ του πρώτου δήμου της χώρας. 


Θέλει πολλή απανθρωπιά να βγάζεις στο σφυρί ένα φτωχικό διαμέρισμα (δείτε επόμενη εικόνα) που αποτελεί μοναδικό περιουσιακό στοιχείο (και πρώτη κατοικία) ενός ατυχήσαντος επαγγελματία όχι για μια τεράστια οφειλή, τη στιγμή που οφειλέτες εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ απολαμβάνουν της ασυλίας των εισπρακτικών μηχανισμών του Δήμου (στοιχεία στη διάθεση του καθενός).

Πρώτη κατοικία στο σφυρί

Τί εχει να πεί ο αντ' Αυτού κ. Γ. Αποτολόπουλος ; 

Συνέδριο "Ιστορικός Υλισμός"-Το Δικαίωμα στη Στέγαση



Η Παρέμβαση της Τόνιας Κατερίνη

Η συμμετοχή μου σε αυτό το συνέδριο δεν αφορά μόνο στο γεγονός ότι διαμορφώνει τις προϋποθέσεις μιας πολύ κρίσιμης συζήτησης για τα θεωρητικά μας εργαλεία σε μια περίοδο που όλες και όλοι αναρωτιόμεθα για πολλά ζητήματα, αναζητώντας απαντήσεις για την ερμηνεία μιας κατά τεκμήριο δύσκολης συγκυρίας για τους κοινωνικούς αγώνες και την χειραφέτηση των υποτελών τάξεων. 

Αφορά κυρίως την ανάγκη να τοποθετηθώ πάνω σε σημαντικά ερωτήματα που γέννησε η κατά τα τελευταία έξι χρόνια συνεχής ενασχόλησής μου με το κίνημα κατά των πλειστηριασμών και τα κινήματα για το δικαίωμα στη στέγη. Στον αγώνα αυτό, που υπήρξε αρκετά αποτελεσματικός καταφέρνοντας να ανασχέσει για τέσσερα χρόνια απόλυτα τους πλειστηριασμούς, να οδηγήσει την κυβέρνηση να νομοθετήσει πιο αυταρχικές πολιτικές προκειμένου να τον αντιμετωπίσει, αλλά ακόμα και σήμερα στο πλέον δυσμενές πλαίσιο να ασκεί μεγάλες πιέσεις όσον αφορά την προστασία της πρώτης κατοικίας, βρεθήκαμε συχνά αντιμέτωπες/οι με την κριτική που ασκήθηκε τόσο από κυβερνητικούς και μιντιακούς παράγοντες όσο και στο εσωτερικό της αριστεράς για την ταύτιση του αγώνα μας με την προστασία της ιδιοκτησίας, κριτική που οδήγησε και στην χαλαρή εμπλοκή τμημάτων της αριστεράς σ’ αυτό τον αγώνα. 

Ταυτόχρονα χρειάστηκε και χρειάζεται συνεχώς να κατανοήσουμε τους μηχανισμούς και τα εργαλεία με τα οποία οι κυρίαρχες τάξεις επιτίθενται σήμερα στο πεδίο αυτό ώστε να οργανώσουμε με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο τον αγώνα μας. Είναι σημαντικό ότι κινήματα και συλλογικότητες σε όλο τον κόσμο είναι σήμερα ιδιαίτερα δραστήρια στο πεδίο αυτό και εκτός από την κινηματική τους δράση παράγουν και σημαντική γνώση. 

 Είτε μιλάμε για την Ελλάδα, όπου η εμπορευματοποίηση της κατοικίας υπήρξε όχι μόνο καθολική πρακτική στην κάλυψη της ανάγκης στέγης, αλλά και κυρίαρχο εργαλείο μιας στρεβλής οικονομικής ανάπτυξης, είτε για τις χώρες της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης με μια μακρά παράδοση κοινωνικής κατοικίας που τα τελευταία χρόνια αποδομείται με ποικίλους τρόπους, τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα βρίσκονται σήμερα αντιμέτωπα με μια ευθεία αμφισβήτηση του δικαιώματος κατοίκησης και της χωρικής ταυτοτικής σχέσης που αυτό συνεπάγεται. Ανέστιοι οι άνθρωποι, οφείλουν να αποδεσμευτούν από κάθε είδους ενδυναμωτικούς δεσμούς και να διατηρήσουν – τις περισσότερες φορές φέροντας και την αποκλειστική ευθύνη – μόνο τα στοιχειώδη για την αναπαραγωγή του εαυτού τους.
Το κοινωνικό κράτος εκπίπτει σε ελαχιστοποιημένες προνοιακές πρακτικές, που στην καλύτερη περίπτωση διατηρούν εκείνο τον ελάχιστο βαθμό κοινωνικής συνοχής που επιτρέπει την λειτουργία ενός παγιωμένου συστήματος εκμετάλλευσης. Ενώ η υποχώρηση υποστήριξης της στεγαστικής ανάγκης με όρους μόνιμης κατοίκησης είναι καθολική. 
Υφαρπαγή της μικρής ιδιοκτησίας, υφαρπαγή της κοινοτικής γης και στέγης, υφαρπαγή των δημόσιων γαιών και ακινήτων είναι ένα τρίπτυχο που περιγράφει την επίθεση αυτή. Η στρατηγική του δανεισμού και στη συνέχεια της υπερχρέωσης, οι πολιτικές φορολόγησης, η δραστηριότητα του χρηματιστηριακού κεφαλαίου στον τομέα της στέγης, η απορρύθμιση του πλαισίου προστασίας των ενοικιαστών είναι μερικά από τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται σε αυτή την επίθεση. 
Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε μια στροφή στη στάση των κυρίαρχων τάξεων απέναντι στην κατοίκηση και γενικότερα απέναντι στα εργαλεία αναπαραγωγής των εργαζομένων. Η κρίση κερδοφορίας του κεφαλαίου των τελευταίων χρόνων οδήγησε σε ένα νέο κύκλο σκληρότερων πολιτικών κατά τον οποίο οι αναδιανεμητικές πολιτικές της προηγούμενης πεντηκονταετίας εκμηδενίζονται και το κράτος πρόνοιας αποσύρεται για να εκπέσει σε απλό διαχειριστή της ακραίας φτώχειας. Είναι λοιπόν σε αυτήν ακριβώς τη συγκυρία όπου το κράτος συνηγορεί στη επίθεση στην σταθερή στέγη και τη μικρή ιδιοκτησία προς όφελος του κεφαλαίου. 
Οι πολιτικές των προηγούμενων χρόνων που ενίσχυαν την απόκτηση ιδιωτικής στέγης είτε μέσα από τις διαδικασίες της αγοράς (αντιπαροχή, χαμηλή φορολογία, φθηνός δανεισμός) είτε σε άλλες χώρες με την παραγωγή κοινωνικής κατοικίας που περνούσε με χαμηλότοκη εξόφληση στα χέρια των δικαιούχων, είτε ακόμα και με την παραγωγή κοινωνικής κατοικίας με χαμηλό ενοίκιο και προστασία του ενοικιαστή, έχουν αποσυρθεί. Το συμβόλαιο της άρχουσας τάξης με τα μικρομεσαία στρώματα μέσα από την μετατροπή τους σε μικροϊδιοκτήτες διαρρηγνύεται. Παράλληλα το ενδιαφέρον της ταύτισης του εργαζόμενου με έναν τόπο που αναπτύσσει τις παραγωγικές του δυνατότητες προσδοκώντας σε σταθερούς και ποιοτικούς όρους στην καθημερινή του ζωή αποσύρεται. Η νέα στρατηγική βασίζεται στο τρίπτυχο μεταβλητότητα, κινητικότητα, αβεβαιότητα που εξασφαλίζει τη μέγιστη δυνατή πειθάρχηση των εργαζομένων στις απαιτήσεις του κεφαλαίου. Μια συνθήκη που αλλάζει σημαντικά τους όρους με τους οποίους οφείλουμε πλέον να αντιλαμβανόμαστε τη σύγκρουση με το κεφάλαιο. 


Όπως πολύ εύστοχα επισημαίνει ο D. Harvey:
«Οι εργάτες μπορούν να αγωνίζονται για υψηλότερους μισθούς και καλύτερες εργασιακές συνθήκες και ενδεχομένως το πετυχαίνουν στο χώρο εργασίας τους. Όταν όμως παίρνουν την αύξησή τους, επιστρέφουν σπίτι και ανακαλύπτουν ότι πρέπει να τη δώσουν πίσω και πάλι στην αστική τάξη για να πληρώσουν το αυξημένο νοίκι, την πιστωτική κάρτα, το λογαριασμό του τηλεφώνου και τόσα άλλα. Επομένως από την πλευρά του εργάτη υπάρχει μια ανησυχία όχι μόνο για το τι συμβαίνει στο σημείο της παραγωγής αλλά και για το κόστος της κατοικίας, των υπηρεσιών, των αγαθών, των εμπορευμάτων στα καταστήματα, κρυφά χρέη από υποθήκες, δάνεια κ.λπ.».
Επιδιώκοντας μια κωδικοποίηση των μετώπων που ανοίγει αυτή η νέα φάση θεωρώ ότι είναι σημαντικό να κατανοήσουμε:
-Τη σημασία της υφαρπαγής της στέγης και της μικρής ιδιοκτησίας στην διαδικασία αναπαραγωγής των εργαζόμενων τάξεων.
-Την καταστροφή των μεσοστρωμάτων.
-Τη συγκεντροποίηση γης και ακινήτων και την ενίσχυση του προσανατολισμού του κεφαλαίου στην κερδοφορία από την γεωπρόσοδο. Σήμερα με βάσει στοιχεία της παγκόσμιας τράπεζας υπολογίζεται ότι πάνω από το 50% των επενδύσεων αφορούν γη και ακίνητα.
-Τη χρηματιστικοποίηση του χωρικού αποθέματος και το ρόλο του στη μετατροπή μη παραγωγικού χρήματος σε αποδοτικό, τη μετατροπή του δηλαδή σε κεφάλαιο.
Θα μπορούσαν να περιγραφούν όλα τα παραπάνω σαν ένας νέος κύκλος πρωταρχικής συσσώρευσης με ότι κατ’ αναλογία αυτό συνεπάγεται για τις σχέσεις κεφαλαίου εργασίας;

 Αλλά ας τα δούμε πιο συγκεκριμένα:
Η διαπίστωση ότι η μέριμνα για την απόκτηση στέγης ή την εξασφάλισή της ως κοινωνικό αγαθό υποχωρεί στις αναπτυγμένες χώρες είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις χειραφετιτικές κατακτήσεις των εργαζόμενων τάξεων τα προηγούμενα χρόνια. Κατακτήσεις που μείωσαν την δυνατότητα του κεφαλαίου να αντλεί την επιθυμητή κερδοφορία από αυτές. Η ασφάλεια στο πλαίσιο αναπαραγωγής καθιστά τους εργαζόμενους/ες λιγότερο «υπάκουους» στις απαιτήσεις των εργοδοτών. Ταυτόχρονα τους δίνει και τη δυνατότητα ατομικών σχεδιασμών, μετάβασης στη κατάσταση των μικροαστικών στρωμάτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι η αναλογία μισθωτών εργαζομένων στον ενεργό πληθυσμό είναι αντιστρόφως ανάλογης της αναλογίας ιδιοκτητών προς ενοικιαστές κατοικίας. Η ευαλλωτότητα που δημιουργεί η επισφάλεια στέγης ενισχύεται και από τις συνθήκες διάρρηξης της χωρικής και κοινωνικής ταυτότητας με την υποχρεωτική μετακίνηση για την αναζήτηση φθηνότερης κατοικίας. 

 Τις ίδιες επιπτώσεις κατ επέκταση έχουμε και με τη υφαρπαγή της μικρής ιδιοκτησίας είτε πρόκειται για μια δεύτερη κατοικία για οικονομικό απόθεμα, για μικρή παραγωγική ή οικοδομήσιμη γη κ.λπ. Μέσα από τη στρατηγική της υπερχρέωσης και των πολλαπλών μορφών φορολόγησης που σήμερα περιλαμβάνουν πλέον και το ασφαλιστικό σύστημα, οδηγούμαστε σε μια καταστροφή των πλέον αδύναμων τμημάτων της μεσαίας τάξης, διαμορφώνοντας ένα υπερπλεόνασμα προσφοράς εργασίας συχνά υψηλής εξειδίκευσης.

 Την ίδια περίοδο παρατηρούμε μια επιθετική πολιτική του κεφαλαίου στην απόκτηση και συγκεντροποίηση μεγάλων τμημάτων του οικιστικού και χωρικού αποθέματος που απαξιώθηκε μέσα από την διαδικασία της υπερχρέωσης (δημόσιας και ιδιωτικής) καθώς αποτέλεσε την εγγύηση για τον δανεισμό. Τράπεζες, κεφαλαιακές εταιρείες, εταιρείες κτηματαγοράς σχεδιάζουν σήμερα ένα νέο κύκλο κερδοφορίας για το κεφάλαιο και ένα νέο πλαίσιο κοινωνικού και οικονομικού έλεγχου. Τα χαρακτηριστικά αυτού του νέου κύκλου δεν είναι με σαφήνεια ορατά αλλά έχει μεγάλο ενδιαφέρον να παρακολουθήσει κανείς αυτές τις νέες δυναμικές σε σχέση με τα αναδυόμενα πεδία σύγκρουσης με το κεφάλαιο σήμερα.

 Πρόκειται άραγε για μια νέα φάση στον κοινωνικό ανταγωνισμό και θα μπορούσαμε να διατυπώσουμε την θέση ότι αντιστοιχεί σε έναν νέο κύκλο πρωταρχικής συσσώρευσης; 
Για να προσεγγίσουμε το ερώτημα θα πρέπει να θέσουμε αφετηριακά την βάση της ανάγνωσης της έννοιας της πρωταρχικής συσσώρευσης όπως αυτή διατυπώθηκε από τον Marx αλλά και ερμηνεύθηκε από τους επιγόνους του. Κυρίως να διευκρινίσουμε και να συμφωνήσουμε αν ως πρωταρχική συσσώρευση αντιλαμβανόμαστε μια συγκεκριμένη και ιστορικά προσδιορισμένη διαδικασία, ή αν όπως θα υποστηρίξουμε πρόκειται για μια διαδικασία που επανέρχεται για συγκεκριμένους λόγους παρ ‘ότι εκ πρώτης όψεως εμφανίζεται ως διαφορετικές πολιτικές που επιφέρουν διαφορετικές καταστάσεις.

 Παρακολουθώντας την προσέγγιση της Ρόζας Λούξεμπουργκ για την πρωταρχική συσσώρευση συναντάμε αυτό που ονομάζει «εγγενή ή συνεχόμενη πρωταρχική συσσώρευση» υποστηρίζοντας ότι το χαρακτηριστικό της επιπλέον οικονομικής διαδικασίας του διαχωρισμού των ανθρώπων από τα μέσα παραγωγής είναι διαρκές και εγγενής διαδικασία της καπιταλιστικής παραγωγής.

 Σε μια συμπληρωματική προσέγγιση η πρωταρχική συσσώρευση είναι κατά τον Braudel συνεπής με την κατανόηση της καπιταλιστικής οικονομίας ως παγκόσμιας οικονομίας στην οποία η συσσώρευση σε ένα τόπο μπορεί να αντιστοιχεί σε πρωταρχική συσσώρευση σε άλλο τόπο, στον οποίο η εξαρχής (ex novo) παραγωγή του διαχωρισμού μπορεί να αποτελεί τη συνθήκη της αναπαραγωγής του ίδιου διαχωρισμού σε ένα άλλο διασυνδεδεμένο τόπο.

 Την προσέγγιση αυτή υποστηρίζει και αναπτύσσει και στο ενδιαφέρον άρθρο του σχετικά με την έννοια της πρωταρχικής συσσώρευσης στον Marx ο Massimo De Angelis θέτοντας μια σειρά από σημαντικές συνθήκες για την διαρκή επανεμφάνιση της διαδικασίας της πρωταρχικής συσσώρευσης.
Η πρώτη αφορά στην αποξένωση των εργαζόμενων τάξεων όχι μόνο από τα μέσα παραγωγής αλλά και από τα μέσα αναπαραγωγής.
Η δεύτερη αφορά στην ύπαρξη εγγυημένων δικαιωμάτων, υγεία , παιδεία στέγη κ.λπ. (όπως αυτά διαμορφώθηκαν από τους κοινωνικούς αγώνες στο μεταπολεμικό κράτους πρόνοιας) και τα οποία λειτουργούν ως κοινά αγαθά και με αυτή την έννοια υπόκεινται σε μια νέα επίθεση περίφραξης. 
Η τρίτη αφορά την συνθήκη της κοινωνικής σύγκρουσης κατά την οποία οι παραγωγοί αμφισβητούν την διαδικασία αναπαραγωγής του διαχωρισμού τους από τα μέσα παραγωγής, καθώς και τις τρέχουσες διαδικασίες συσσώρευσης του κεφαλαίου.

 Αν λοιπόν μας ενδιαφέρει σήμερα να κατανοήσουμε αυτούς τους κοινωνικούς μηχανισμούς είναι για να μην υποτιμήσουμε την αξία της σύγκρουσης που διεξάγεται στο πεδίο της στέγης αλλά και χώρου ευρύτερα θεωρώντας το απλά μέρος μια ρουτίνας αναζήτησης πεδίων κερδοφορίας του κεφαλαίου παραβλέποντας τα δεδομένα της συγκυρίας, τις ιδιαίτερες επιπτώσεις που αυτοί μπορεί να έχουν στην συγκρότηση και το πρόταγμα χειραφέτησης των εργαζομένων. 

 Η υπεράσπιση λοιπόν σήμερα της κατοικίας και της μικρής ιδιοκτησίας δεν αποτελεί το αίτημα μιας κοινωνικής τάξης σε κρίση, μιας κοινωνικής τάξης που στην κυρίαρχη αντίθεση κεφαλαίου–εργασίας μοιάζει να αποτελεί υπόλειμμα ενός μη ολοκληρωμένου συστήματος σχέσεων. Στην πραγματικότητα συζητάμε για την υπεράσπιση δικαιωμάτων που επέτρεψαν στους εργαζόμενους ένα βαθμό χειραφέτησης. Η πλήρης αποστέρηση των μέσων παραγωγής και αναπαραγωγής δεν φάνηκε ιστορικά να αποτελεί βαθμίδα στην χειραφέτηση της εργατικής τάξης. Αντίθετα και χωρίς καμία διάθεση αναγωγισμού η στρατηγική της Ρώσικης επανάστασης για την προλεταριοποίηση των αγροτών δεν φάνηκε να οδήγησε στα επιθυμητά αποτελέσματα. 

 Η υπεράσπιση της κατοικίας και της μικρής ιδιοκτησίας σήμερα εισέρχεται στο εσωτερικό στην σύγκρουσης ανάμεσα στη λογική της απεριόριστης συσσώρευσης (boundless accumulation) του κεφαλαίου και στον αγώνα των ανθρώπων για ελευθερία και αξιοπρέπεια, και μας βοηθά να περιγράψουμε τον επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα της «πρωταρχικής συσσώρευσης» αλλά επίσης τοποθετεί ως κεντρικό πολιτικό ζήτημα κάθε εναλλακτικής στον καπιταλισμό, την άμεση πρόσβαση στα μέσα ύπαρξης (means of existence).

 Μια μεγάλη συζήτηση παραμένει ανοιχτή στους κόλπους των κινημάτων στέγης. Ο αγώνας μας είναι αγώνας για την προστασία της κατοικίας παραδείγματος χάριν από τους πλειστηριασμούς ή είναι αγώνας για την διεκδίκηση επαρκούς ποιοτικής δημόσιας κατοικίας για όλες και όλους; Πέρα από την προφανή ανάγκη που επιβάλει η συγκυρία η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα να είναι συνθετική και πολύμορφη αναγνωρίζουμε έναν επιπλέον ισχυρό λόγο για να υπερβούμε με συνθετικό τρόπο τέτοιου είδους διλήματα. Οι σημερινοί μηχανισμοί υφαρπαγής αν δεν ενορχηστρώνονται, σίγουρα γίνονται εφικτοί χάρη σε ένα συνδυασμό στρατηγικής του κεφαλαίου και θεσμικής βίας που απορρέει από ένα όλο και περισσότερο απολυταρχικό κράτος που στηρίζει αυτή την στρατηγική στην κατεύθυνση της προλεταριοποίησης νέων στρωμάτων της κοινωνίας, και υφαρπαγής των κοινών αγαθών. Ενός κράτους που ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που διοικείται από τις αυτοπροσδιοριζόμενες προοδευτικές κυβερνήσεις επιβεβαιώνει την διαπίστωση του Μαρξ στην περιγραφή του για το ρόλο του κράτους στην πρωταρχική συσσώρευση, να ορίζει αυτή την αποστέρηση ως πορεία προς την «Ελευθερία και την Ισότητα».

Σάββατο, 4 Μαΐου 2019

Cepal: η Εισπρακτική του τρόμου


Διαβάζουμε....
Άλλο ένα χαρτοφυλάκιο με μη εξυπηρετούμενα δάνεια λιανικής τραπεζικής, ονομαστικής αξίας 2,5 δισ. ευρώ, ετοιμάζεται να μεταφέρει η Alpha Bank στη Cepal Hellas, προκειμένου η τελευταία να αναλάβει τη διαχείρισή τους.

Η μεταφορά διενεργείται στο πλαίσιο της συμβατικής υποχρέωσης της τράπεζας έναντι της Cepal Hellas, με βάση τη συμφωνία που είχε υπογραφεί μεταξύ των δύο πλευρών πριν από περίπου μια διετία.

Η Alpha έχει αναθέσει ήδη στη Cepal Hellas τη διαχείριση απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις ονομαστικής αξίας 1,5 δισ. ευρώ, μέρος των οποίων πωλήθηκαν πρόσφατα στη B2Holding με την διαχείριση να παραμένει στη Cepal.

Συνολικά η Cepal Hellas διαχειρίζεται αυτή τη στιγμή απαιτήσεις συνολικού υπολοίπου άνω των 3,7 δισ. ευρώ (σ.σ. συμπεριλαμβάνεται και το πακέτο που αγόρασε η B2Holding) και μετά την νέα ανάθεση το ύψος τους θα ξεπεράσει τα 6,2 δισ. ευρώ.

Μελετώντας τους πίνακες αναρτημένων πλειστηριασμών 
για το αμέσως προσεχές διάστημα βλέπουμε....


Σε πάνω από 1000 πλειστηριασμούς ακινήτων σε όλη την Ελλάδα προχωράει η Cepal Hellas το επόμενο διάστημα. Ο αριθμός αυτός  μεταφράζεται στο 12% των συνολικών πλειστηριασμών από όλες τις τράπεζες, τις εισπρακτικές, τους ιδιώτες και τους δημόσιους φορείς !!!

Στην ιστοσελίδα της Cepal Hellas διαβάζουμε.... 

Η Cepal είναι μία εταιρεία που εξειδικεύεται στην παροχή υπηρεσιών διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις, υπό τις ρυθμίσεις της Τράπεζας της Ελλάδος και σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1. α. του Νόμου 4354/2015 όπως ισχύει στην Πράξη Εκτελεστικής Επιτροπής 095/27.5.2016. 

Μέσα από τη στρατηγική τεχνογνωσία και τις προηγμένες μεθόδους εξυπηρέτησης που διαθέτουμε, παρέχουμε καινοτόμες, ευέλικτες και αποτελεσματικές λύσεις σε πελάτες και δανειολήπτες. 

Ως πρωτοπόρος στην ελληνική αγορά, η Cepal φιλοδοξεί να γίνει η κορυφαία εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων, παρέχοντας έγκαιρες αμοιβαίες και επωφελείς λύσεις εξυπηρέτησης σε πελάτες και δανειολήπτες, εφαρμόζοντας επιτυχημένες διεθνείς πρακτικές. 

Το όραμά μας εστιάζει στην εξέλιξη του ελληνικού τραπεζικού τομέα μέσω νέων εξειδικευμένων πρακτικών και τεχνογνωσίας, που θα εξασφαλίσουν την αποτελεσματικότητα και τη διαφάνεια στο σύνολο των διαδικασιών μας.

Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΜΑΣ
Στην Cepal, έχουμε σχεδιάσει μια προσέγγιση τριών σημείων βασισμένη σε ειδικά εργαλεία, τα οποία μας επιτρέπουν τη βελτιστοποίηση των υπηρεσιών που παρέχουμε τόσο στους πελάτες όσο και στους ίδιους τους δανειολήπτες.

Από τον αριθμό των πλειστηριασμών στους οποίους προχωράει με το καλημέρα (μην ξεχνάμε ότι  η δραστηριότητά της άρχισε από το τελευταίο φθινόπωρο) η φιλόδοξη εισπρακτική φαίνεται πως οι εξειδικευμένες πρακτικές και τα ειδικά εργαλεία δεν φτούρισαν .... 

Μελετώντας τον κατάλογο των αναρτημένων πλειστηριασμών βλέπουμε:

-Κανένας πλειστηριασμός δεν έχει ανασταλεί πράγμα που σημαίνει ότι τα ειδικά εργαλεία  της πολλά υποσχόμενης στα αρπαχτικά cepal είναι ο ανελέητος βομβαρδισμός των δανειοληπτών με τον τρόμο του πλειστηριασμού. Παράλληλα, από πολλές προσωπικές μαρτυρίες οφειλετών περιγράφονται οι απειλές και το εν γένει ζοφερό κλίμα που καλλιεργεί η εν λόγω εισπρακτική στην επικοινωνία της με τους οφειλέτες. 
- H Cepal Hellas δεν σέβεται ούτε καν το νόμο ρύθμιση που ψηφίστηκε πρόσφατα που δίνει το κουτσουρεμένο έστω δικαίωμα στον δανειολήπτη να καταφύγει με βάση τις διατάξεις του σε αίτημα προστασίας της πρώτης κατοικίας του.

Να σημειώσουμε τέλος ότι η μητρική Cepal Int. με έδρα και "αποτελεσματικές" πρακτικές στην Ισπανία, έχει εξαπλωθεί ραγδαία στις ισπανόφωνες χώρες της Αμεικάνικης ηπείρου αλλά και τα Βαλκάνια.

Θέσεις "εργασίας" στη Cepal

Η CEPAL ψάχνει μεσίτες σε όλη την Ελλάδα για να πουλάει τα ακίνητα που είτε θα παραδώσουν οικειοθελώς οι αφελείς και "συνεργάσιμοι δανειολήπτες" είτε θα γίνουν λάφυρά της με τη βία του πλειστηριασμού.

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019

Πόλη και Κατοικία

Κατάληψη στο Δουβλίνο: «10.000 Καλώς Ηρθατε από 10.000 Αστέγους» 


Οι Αφοβες Πόλεις είναι αρκετά γενναίες ώστε να διεκδικούν 
μεγαλύτερο ρυθμιστικό ρόλο και να επιβάλλουν ριζοσπαστικές 
δημόσιες πολιτικές για τη στέγη σε συμμαχία 
με αντίστοιχα κοινωνικά κινήματα.

«Στις πόλεις μας, ένας αυξανόμενος αριθμός πολιτών δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις πιο στοιχειώδεις ανάγκες του. Δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε. Οι δημοτικοί θεσμοί πρέπει να εξαντλήσουν κάθε τους αρμοδιότητα και πόρο για να δώσουν τέλος σε αυτήν κατάσταση. Δεν υπάρχει αξιοπρεπής ζωή χωρίς αξιοπρεπή στέγη. Θέλουμε αυτοδιοικητικές πολιτικές που να δίνουν προτεραιότητα στην κοινωνική κατοικία, με προσιτά ενοίκια, τη συνεταιριστική στέγη ή τα σχήματα παραχώρησης χρήσης».

Παγκόσμιο κίνημα
Τα Μανιφέστα των Αφοβων Πόλεων και του νέου παγκόσμιου κινήματος του αυτοδιοικητικού κοινοτισμού έθεσαν εξαρχής στο επίκεντρό τους το δικαίωμα στην κατοικία, αναζητώντας λύσεις στο πρόβλημα της επισφάλειας και της αστεγίας, την ίδια στιγμή που σε κάποιες γειτονιές υπάρχουν πλέον περισσότερα σπίτια για τουρισμό αντί για πρώτη κατοικία.

Τουρισμός και κτηματομεσιτική κερδοσκοπία ασκούν τρομακτική πίεση στις πόλεις μας, αυξάνοντας τις τιμές των ακινήτων, στερώντας τους κατοίκους από το δικαίωμά τους σε προσβάσιμη στέγη και οδηγώντας πολλούς στον δρόμο.

Οι Αφοβες Πόλεις είναι αρκετά γενναίες ώστε να διεκδικούν μεγαλύτερο ρυθμιστικό ρόλο και να επιβάλλουν ριζοσπαστικές δημόσιες πολιτικές για τη στέγη σε συμμαχία με αντίστοιχα κοινωνικά κινήματα.

🔻 Η Βαρκελώνη εφάρμοσε για πρώτη φορά νόμο που είχε υιοθετήσει η αυτόνομη κοινότητα της Καταλονίας, επιβάλλοντας πρόστιμα σε τράπεζες που κρατούν σε αχρηστία ακίνητα για περισσότερο από δύο χρόνια, ενώ τα χρήματα διατίθενται για τα προγράμματα κοινωνικής στέγης. Θέσπισε πως το 30% των νέων κτιρίων άνω των 600 τ.μ. που ανεγείρονται θα προορίζεται υποχρεωτικά για κοινωνική στέγη. Επέβαλε πρόστιμο 600.000 ευρώ στην Airbnb για παράνομες βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων κι έβαλε λουκέτο σε 2.100 παράνομες εκμισθώσεις Το δε PPEUAT (Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο Τουριστικής Διαμονής), που ενέκρινε πέρυσι, αποτελεί καρπό των θέσεων για τουριστική αποανάπτυξη της Συνέλευσης των Συνοικιών για Βιώσιμο Τουρισμό, ενός δικτύου συλλογικοτήτων και κινημάτων κατά της άκρατης τουριστικοποίησης και των επιπτώσεών της στις τιμές των ενοικίων.

🔻 Στο Δουβλίνο, ακολουθώντας τα βήματα του ΡΑΗ, το κίνημα «Take Back the City», ένας συνασπισμός 18 κοινωνικών συλλογικοτήτων, ανάμεσά τους ενώσεις ενοικιαστών, φοιτητών, μεταναστών, μειονοτήτων, οργανώσεις για το δικαίωμα της στέγης και αντιρατσιστικά δίκτυα, οργανώνει καταλήψεις εγκαταλειμμένων κτηρίων για να στεγαστούν ευάλωτοι πολίτες. «Εχουμε ηθικό χρέος να εισβάλουμε σε κενές ιδιοκτησίες, όταν αντιμετωπίζουμε κρίση αστεγίας που πλήττει 10.000 πολίτες, την ίδια ώρα που περισσότερα από 180.000 σπίτια μένουν κενά», λένε τα μέλη του. Βασικό τους αίτημα είναι τα κενά ακίνητα να ενταχθούν στον νόμο περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων (CPO), ώστε να διατίθενται για κοινωνική κατοικία σε στεγαστικές ενώσεις. Η απήχηση των κινητοποιήσεων που οργανώνουν μαζί με άλλα κινήματα για τη στέγη προκάλεσε πέρσι την παρέμβαση του υπουργείου Κατοικίας και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που ζήτησε από τους δήμους να χρησιμοποιήσουν «θαρραλέα» τις CPO, για να προωθήσουν την κοινωνική στέγη.

🔻 Δήμοι όπως του Βερολίνου, του Παρισιού και της Νέας Υόρκης -σαν ένα πρώτο μέτρο για να αντιμετωπίσουν την αυξανόμενη κερδοσκοπική πίεση, την παρενόχληση και τις εξώσεις ενοικιαστών- έχουνε εφαρμόσει ένα σύστημα αναφοράς τιμών ενοικίων στη βάση πολλαπλών κριτηρίων ανά οικιστική ζώνη, ώστε οι ιδιοκτήτες να μην μπορούν να υπερβαίνουν αυτά τα όρια περισσότερο από 10% ή 20% κατά περίπτωση.

🔻 Στις πόλεις Χολ και Λιντς του Ηνωμένου Βασιλείου, οι δημοτικές αρχές συνεργάζονται με στεγαστικές ενώσεις, όπως οι Giroscope και Canopy Housing, που εκπαιδεύουν άστεγους και ευάλωτα άτομα στο πώς να ανακαινίσουν εγκαταλειμμένες κατοικίες ώστε να μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν σε αξιοπρεπείς συνθήκες. Στα τέλη του 2016, οι δύο ενώσεις είχαν προσφέρει στέγη σε περίπου 400 άτομα σε περισσότερες από 170 κοινωνικές κατοικίες που εκμίσθωσαν ή αγόρασαν με ευνοϊκούς όρους από τους δήμους, χάρη σε ειδικό πρόγραμμα κοινοτικής επιδότησης για κενά ακίνητα.

🔻 Στο Βερολίνο, τα τελευταία 20 χρόνια έχουν αναπτυχθεί πάνω από εκατό σχέδια συνεταιριστικής κατοικίας και οι στατιστικές δείχνουν πως ήδη το 2014 ένα στα έξι σπίτια ανήκει σε κάποιο κοινοτικό σύστημα κατοικίας. Πολλοί από αυτούς τους στεγαστικούς συνεταιρισμούς προήλθαν από καταλήψεις που νομιμοποιήθηκαν ή παραχωρήθηκαν με ευνοϊκούς όρους από τον δήμο, έπειτα από χρόνια κινητοποιήσεων. Η Γερμανία έχει παράδοση σε αυτά τα συλλογικά σχέδια κατοικίας και οι δήμοι συνηθίζουν να παίρνουν υπόψη τους τα κοινοτικά σχέδια στέγασης στον πολεοδομικό σχεδιασμό και τον προϋπολογισμό τους.

🔻 Στο Πόρτλαντ του Ορεγκον, όπου τα τελευταία χρόνια οι τιμές της κατοικίας αυξήθηκαν κατά 30%, οι Ενωμένοι Ενοικοι του Πόρτλαντ (PTU, ομάδα πολιτών που διεκδικεί τον έλεγχο των ενοικίων και την παύση των εξώσεων) συνεργάστηκαν με το «Shed» («Η καλύβα», ένα κίνημα που μέσω facebook έγινε και πόλος ενημέρωσης και εφαλτήριο ακτιβισμού κατά της κερδοσκοπίας), οργανώνοντας την καμπάνια «Για να μείνει κατοικημένο το Πόρτλαντ», με βασικό αίτημα μια Χάρτα των Δικαιωμάτων των Ενοίκων.

Τον Νοέμβριο του 2016, χάρη σε αυτές τις κινητοποιήσεις, οι ψηφοφόροι της πόλης ενέκριναν να διατεθεί κονδύλι 258 εκατ. δολαρίων για προσβάσιμη στέγη, εκλέγοντας την επικεφαλής του Shed, Κλόε Γιουντέιλι, ως υπεύθυνη της πλατφόρμας του δήμου για το δικαίωμα στην κατοικία. Πρώτο μέτρο: η υιοθέτηση από τη δημοτική αρχή νόμου αρωγής ενοίκων, που προβλέπει ότι, αν οι ιδιοκτήτες προβούν σε αδικαιολόγητη έξωση ή καταχρηστική αύξηση του ενοικίου, πρέπει να πληρώσουν στους ενοικιαστές ένα «επίδομα μετεγκατάστασης», ύψους 2.900 - 4.500 δολαρίων.

Το δικαίωμα στη στέγη
Μερικά από τα σημεία του σχετικού Μανιφέστου των Αφοβων Πόλεων

● Να παύσει να θεωρείται η αστεγία συνώνυμο της εγκληματικότητας, κατανοώντας πως αποτελεί τμήμα ενός ευρέος φάσματος στεγαστικής επισφάλειας και όχι μεμονωμένο περιστατικό

● Να δώσουμε μάχη κατά των αναγκαστικών εξώσεων, ενημερώνοντας του πολίτες για τα δικαιώματά τους, προσφέροντάς τους θεσμική αρωγή στις διαμάχες με ιδιοκτήτες και τράπεζες και μέσω της άμεσης δράσης

● Να εφαρμόσουμε έλεγχο ενοικίων και πολεοδομικό σχεδιασμό, για να αποτρέψουμε τις κερδοσκοπικές επενδύσεις στην κατοικία

● Να διευρύνουμε τον αριθμό των δημόσιων κατοικιών μέσω της αγοράς οικοπέδων και κτηρίων, χτίζοντας νέες μονάδες και μετατρέποντας τη χρήση υπάρχουν δημοτικών ακινήτων

● Να ρυθμίσουμε τις αγορές ακινήτων και μισθώσεων κατά της κερδοσκοπίας και υπέρ της προσβάσιμης κατοικίας

● Να επιβάλουμε πρόστιμα και κίνητρα, ώστε όσοι ιδιοκτήτες έχουν ακίνητα που δεν χρησιμοποιούνται να προσφέρουν τις κατοικίες τους για μακροχρόνια μίσθωση σε προσιτές τιμές.

● Να ρυθμίσουμε τη βραχυχρόνια μίσθωση και να επιβάλουμε κυρώσεις σε ιδιοκτήτες και πλατφόρμες ενοικίασης που παραβαίνουν τον νόμο.

● Να εξασφαλίσουμε ότι σχετικές πολιτικές στις ιστορικές γειτονιές θα προστατεύουν την οικιστική διάστασή τους ενάντια στην κερδοσκοπία που βασίζεται στην αξία τους ως τουριστικός προορισμός.

● Να προσφέρουμε ευκαιρίες στα άτομα χαμηλών εισοδημάτων για απόκτηση κατοικιών

❗ «Σε τι αναφερόμαστε, όταν μιλάμε για πόλη; Η πόλη δεν είναι κυρίως ένα τουριστικό αξιοθέατο ή ένα όχημα για τις επενδύσεις των υπερπλούσιων του κόσμου. Η λειτουργία μιας πόλης είναι να προσφέρει στέγη στους κατοίκους της. Χωρίς μόνιμη ρύθμιση των ενοικίων, διατρέχουμε τον κίνδυνο να μετατραπούμε σε μια ελβετική τράπεζα των πολυεκατομμυριούχων και σε τίποτα άλλο από μια αγορά βραχυχρόνιων μισθώσεων». Ρίτσι Τόρες, επικεφαλής της Επιτροπής Δημόσιας Κατοικίας του Δήμου της Νέας Υόρκης

kalo@efsyn.gr

Δευτέρα, 8 Απριλίου 2019

Κινητοποίηση ενάντια στις ανεξέλεγκτες βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων

Κινητοποίηση ενάντια στις ανεξέλεγκτες βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων


Κουκάκι..
μια από τις γειτονιές που πλήττονται περισσότερο...

Τα ταξίδια, η γνώση άλλων ανθρώπων και πολιτισμών και η χαρά της συνάντησης με άλλες κουλτούρες και τρόπους ζωής αποτελούν στοιχεία της ανθρώπινης εμπειρίας που όλες και όλοι εκτιμάμε. Αυτό που ζούμε όμως σήμερα είναι η ακραία κατανάλωση τόπου και χρόνου που σε κάποιες περιπτώσεις όπως και στην Αθήνα εξελίσσεται επιθετικά με τεράστιες επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή των κατοίκων της πόλης, ιδιαίτερα όταν μια κοινωνία σε οικονομική κρίση απορρυθμίζει και καταργεί κάθε κανόνα προκειμένου να προσελκύσει «επενδυτές» και γενικότερα χρήμα. 

Η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού που προωθείται στη χώρα μας κάνοντάς την δεύτερη σε ρυθμούς ανάπτυξης του τουρισμού στην Ευρώπη, βασίζεται μεταξύ άλλων στις φθηνές παροχές υπηρεσιών και αγαθών ανάμεσα στις όποιες σημαντική είναι η φθηνή διαμονή που εξασφαλίζεται μέσα από τις πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης τύπου Αirbnb. 

Πολλές γειτονιές της Αθήνας βιώνουν ήδη τα αποτελέσματα της άκρατης εξάπλωσης του φαινομένου με αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση των ενοικίων που κάνουν πλέον την κατοικία απρόσιτη για μεγάλο αριθμό του ντόπιου πληθυσμού, αλλά και την αλλαγή του χαρακτήρα κάθε γειτονιάς με την στροφή όλων των λειτουργιών της προς την εξυπηρέτηση της τουριστικής κίνησης.

Οι περιπτώσεις των πολιτών που νοικιάζουν μέρος του σπιτιού τους ή ένα ακίνητο για να συμπληρώσουν το εισόδημά τους γίνονται ολοένα και μικρότερο ποσοστό επί του συνόλου, καθώς πλήθος ακινήτων συγκεντρώνονται για διαχείριση αλλά συχνά και ως ιδιοκτησία στα χέρια μεγάλων εταιριών.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο ήδη αναπτύσσονται κινήματα που διεκδικούν τις πόλεις για τους κατοίκους τους και το δικαίωμά τους στη στέγη. Κάτω από αυτή την πίεση σε κάποιες πόλεις όπως στη Βαρκελώνη, τη Μαδρίτη, το Βερολίνο κ.λπ. ήδη έχουν ληφθεί μέριμνες ελέγχου του φαινομένου.

Στην Ελλάδα πλην της φορολόγησης που εφαρμόστηκε από το 2017 και που για μια ακόμα φορά αποτελεί μέτρο που βάλει κατά των μικρών ενοικιαστών και όχι κατά των εταιρειών και της συγκεντροποίησης κανένα άλλο μέτρο δεν έχει θεσμοθετηθεί.

Σήμερα είναι πλέον επείγον:
• Να θεσμοθετηθούν περιορισμοί ποσοστού διαμερισμάτων για βραχυχρόνια μίσθωση και να κηρυχθούν οι ήδη επιβαρυμένες περιοχές κεκορεσμένες ώστε να απαγορευτεί η περαιτέρω ανάπτυξη της.
• Να αποτραπεί η συγκεντροποίηση ακινήτων σε μεγάλες εταιρείες με σοβαρή αύξηση της φορολογικής κλίμακας σε αυτές τις περιπτώσεις. 
• Να θεσμοθετηθεί προστασία «ενοικιοστασίου» για τους κατοίκους των τουριστικών περιοχών ώστε να μην απειλούνται με έξωση.
• Να ληφθούν μέριμνες σε κεκορεσμένες τουριστικές περιοχές (νησιά κ.λπ.) για κοινωνική κατοικία για φοιτητές και περιστασιακά εργαζόμενους οι οποίοι/ες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στέγης.

Δεν χαρίζουμε τις Πόλεις μας! Καλοδεχόμαστε τους τουρίστες σε πόλεις γεμάτες από τους κατοίκους τους και όχι σε άδεια σκηνικά. 

Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2019

Ο "διαδοχος" νόμος Κατσέλη: Fast Track αρπαγή των σπιτιών μας και της λαϊκής περιουσίας.

Ο "διαδοχος" νόμος Κατσέλη: 
Fast Track αρπαγή των σπιτιών μας  και της λαϊκής περιουσίας.


Θεσμοθετεί την εν ψυχρώ αρπαγή των σπιτιών μας.

Θεσμοθετεί την προστασία και ξεδιάντροπη χρηματοδότηση των τραπεζών με το πρόσχημα της επιδότησης της δόσης των δανείων.

Θεσμοθετεί την κατάργηση του όποιου νομικού πλαισίου προστασίας για κάθε παληό και νέο κόκκινο δανειολήπτη.

Θεσμοθετεί την τελική λύση: Ο "κόφτης" των 130.000 ευρώ αφήνει στο έλεος των τραπεζών 9 στους 10 κόκκινους δανειολήπτες. 

Για κάθε νέο "κόκκινο" δανειολήπτη θα υπάρχει μόνον το έλεος  (η θηλειά) του τραπεζίτη

Το "αύριο" του ξεσπιτώματος χιλιάδων οικογενειών είναι πλέον εδώ.

Όλοι σήμερα και κάθε μέρα στους δρόμους

Για την αξιοπρέπεια και για τη Ζωή

Η συμφωνία: 
> Μνημείο κοροϊδίας και εξαπάτησης
> Η χαριστική βολή  σε εκατομμύρια θύματα της πολιτικής των μνημονίων. 

Τις τελευταίες μέρες διαβάζαμε συνεχή δημοσιεύματα για την δήθεν «σκληρή» διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με τους Ευρωπαίους επιτηρητές μας για τον νέο νόμο για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Από την αρθρογραφία γνωρίζαμε αρκετές από τις προτεινόμενες ρυθμίσεις από την πλευρά της κυβέρνησης, καθώς και τα σημεία στα οποία επέμεναν για ακόμα δυσμενέστερους όρους οι δανειστές. Ας δούμε λοιπόν ποιες είναι οι προτάσεις της κυβέρνησης τις οποίες παρουσιάζει ως «επίλυση» του προβλήματος για την πλειοψηφία των οφειλετών για να καταλάβουμε γιατί η «διαπραγμάτευση» είναι ένα βήμα μετά την κοροϊδία και την επερχόμενη καταστροφή για χιλιάδες υπερχρεωμένα νοικοκυριά. 

Από το τέλος Φεβρουαρίου δεν υφίσταται και επίσημα πλέον με την κατάργηση του νόμου "Κατσέλη", η νομική θωράκιση (έστω και περιορισμένη) των υπερχρεωμένων νοικοκυριών έναντι της αυθαιρεσίας των τραπεζών. Ο νόμος "Κατσέλη" τα τελευταία χρόνια και σε συνδυασμό με τις αλλαγές στον κώδικα πολιτικής δικονομίας κάλυπτε όλο και λιγότερα νοικοκυριά αλλά παρ' όλα αυτά διατηρούσε μια υποτυπώδη εγγύηση δικαίου.

Το νέο θεσμοθετημένο από τις τράπεζες και την ΕΚΤ πλαίσιο μεταφέρει όλη τη δικαιοδοσία για την "επιλεξιμότητα" και τους όρους της στις τράπεζες. Μέσα από μια ηλεκτρονική πλατφόρμα που θα διαχειρίζονται οι ίδιες οι τράπεζες θα γίνεται η επιλογή με θολά κριτήρια για το ποια νοικοκυριά και με ποιους όρους θα εντάσσονται σε ρύθμιση. Το νέο πλαίσιο στην ουσία καταργεί την όποια νομική προστασία στην οποία θα μπορούσε να καταφύγει ο κάθε δανειολήπτης, βάζοντας εμπόδια που υπονομεύουν την προστασία και όσων ήδη έχουν κάνει αίτηση ένταξης στο νόμο Κατσέλη.

Το πλέον κραυγαλέο ζήτημα είναι το κριτήριο επιλέξιμότητας που θέτει ως πλαφόν μέγιστης οφειλής το όριο των 130.000 ευρώ το οποίο είναι πολύ μικρό σε σχέση με τις οφειλές (υπολογίζεται ότι δεν θα καλύψει πάνω από 10% των οφειλετών). Και αυτό γιατί το όριο των 130.000 περιλαμβάνει τόκους και πανωτόκια αλλά και δήθεν δικαστικά έξοδα των τραπεζών (υπέρογκα και αυθαίρετα καταλογισθέντα έξοδα εκτέλεσης)

Προβλέπει υποστήριξη της οφειλόμενης δόσης (που θα ορίσει η τράπεζα) με χρηματοδότηση από το κράτος 50.000.000/ τράπεζα/ ετος ανεξάρτητα από το ποσόν που πραγματικά θα απαιτείται. ( Έτσι ακόμα κι αν κάποιος/α είναι δικαιούχος δεν θα καλύπτεται αν θα έχουν τελειώσει τα χρήματα). Ένα μέτρο που προσομοιάζει στην επιδοματική πολιτική διαχείρισης της φτώχειας που ασκείται μέχρι σήμερα και που αναζητά φίλτρα για να μειώσει τους δικαιούχους με συχνό αποτέλεσμα πάνω από το 60% των δικαιούχων να μην απολαμβάνουν την υποστήριξη.

Προβλέπει κούρεμα μόνο ως το 120% της αξίας του ακινήτου, κούρεμα που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να κάνει βιώσιμο ένα δάνειο.

Από τον “συνεργάσιμο” στον “επιλέξιμο" δανειολήπτη
Δεν προσδιορίζει κανένα πλαίσιο κριτηρίων με τα οποία η τράπεζα θα αποφασίζει την ένταξη (τα κριτήρια που καταγράφονται είναι απλώς για να μπορείς να κάνεις αίτηση) Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της αντίστοιχης πλατφόρμας για τα επιχειρηματικά δάνεια (39000 επιχειρήσεις έκαναν αίτημα, και 158 οδηγήθηκαν τελικά σε ρύθμιση).

Δεν λαμβάνει μέριμνα για να συσχετίσει τη ρύθμιση με τις υπόλοιπες οφειλές του νοικοκυριού με αποτέλεσμα παράλληλες και ταυτόχρονα ανεξάρτητες ρυθμίσεις να στραγγαλίζουν τους υπερχρεωμένους. Δηλαδή καταργείται και το “προνόμιο” του ελάχιστου επιπέδου διαβίωσης που είχε θεσπισθεί από την τράπεζα της Ελλάδος.

Είναι μεγάλο το θράσος της κυβέρνησης να τολμά να παρουσιάζει αυτό το νόμο ως δίκαιη λύση για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.

Ο νέος νόμος παραδίδει τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά βορά στις τράπεζες και με τον ποιο άγριο τρόπο θεσμοθετεί την «τελική λύση» για εκατοντάδες χιλιάδες υπερχρεωμένους/ες, προετοιμάζοντας το πλιάτσικο εκατοντάδων χιλιάδων περιουσιών.

Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2019

"Προστασία της πρώτης κατοικίας": Οι Τράπεζες νομοθετούν, η Κυβέρνηση ψηφίζει...



Κάλεσμα σε κινητοποίηση ενάντια στο νόμο-έκτρωμα 
για την "προστασία" της πρώτης κατοικίας.

Από το τέλος Φεβρουαρίου δεν υφίσταται και επίσημα πλέον με την κατάργηση του νόμου "Κατσέλη", η νομική θωράκιση (έστω και περιορισμένη) των υπερχρεωμένων νοικοκυριών έναντι της αυθαιρεσίας των τραπεζών. Ο νόμος "Κατσέλη" τα τελευταία χρόνια και σε συνδυασμό με τις αλλαγές στον κώδικα πολιτικής δικονομίας κάλυπτε όλο και λιγότερα νοικοκυριά αλλά παρ' όλα αυτά διατηρούσε μια υποτυπώδη εγγύηση δικαίου.

Το νέο θεσμοθετημένο από τις τράπεζες και την ΕΚΤ πλαίσιο μεταφέρει όλη τη δικαιοδοσία για την "επιλεξιμότητα" και τους όρους της στις τράπεζες. Μέσα από μια ηλεκτρονική πλατφόρμα που θα διαχειρίζονται οι ίδιες οι τράπεζες θα γίνεται η επιλογή με θολά κριτήρια για το ποια νοικοκυριά και με ποιους όρους θα εντάσσονται σε ρύθμιση. Το νέο πλαίσιο στην ουσία καταργεί την όποια νομική προστασία στην οποία θα μπορούσε να καταφύγει ο κάθε δανειολήπτης, βάζοντας εμπόδια που υπονομεύουν την προστασία και όσων ήδη έχουν κάνει αίτηση ένταξης στο νόμο Κατσέλη.

Το πλέον κραυγαλέο ζήτημα είναι το κριτήριο επιλέξιμότητας που θέτει ως πλαφόν μέγιστης οφειλής το όριο των 130.000 ευρώ το οποίο είναι πολύ μικρό σε σχέση με τις οφειλές (υπολογίζεται ότι δεν θα καλύψει πάνω από 15% των οφειλετών). 

Προβλέπει υποστήριξη της οφειλόμενης δόσης (που θα ορίσει η τράπεζα) με χρηματοδότηση από το κράτος 50.000.000/ τράπεζα/ ετος ανεξάρτητα από το ποσόν που πραγματικά θα απαιτείται. ( Έτσι ακόμα κι αν κάποιος/α είναι δικαιούχος δεν θα καλύπτεται αν θα έχουν τελειώσει τα χρήματα). Ένα μέτρο που προσομοιάζει στην επιδοματική πολιτική διαχείρισης της φτώχειας που ασκείται μέχρι σήμερα και που αναζητά φίλτρα για να μειώσει τους δικαιούχους με συχνό αποτέλεσμα πάνω από το 60% των δικαιούχων να μην απολαμβάνουν την υποστήριξη.

Προβλέπει κούρεμα μόνο ως το 120% της αξίας του ακινήτου, κούρεμα που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να κάνει βιώσιμο ένα δάνειο.

Από τον “συνεργάσιμο” στον “επιλέξιμο" δανειολήπτη
Δεν προσδιορίζει κανένα πλαίσιο κριτηρίων με τα οποία η τράπεζα θα αποφασίζει την ένταξη (τα κριτήρια που καταγράφονται είναι απλώς για να μπορείς να κάνεις αίτηση) Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της αντίστοιχης πλατφόρμας για τα επιχειρηματικά δάνεια (39000 επιχειρήσεις έκαναν αίτημα, και 158 οδηγήθηκαν τελικά σε ρύθμιση).

Δεν λαμβάνει μέριμνα για να συσχετίσει τη ρύθμιση με τις υπόλοιπες οφειλές του νοικοκυριού με αποτέλεσμα παράλληλες και ταυτόχρονα ανεξάρτητες ρυθμίσεις να στραγγαλίζουν τους υπερχρεωμένους. Δηλαδή καταργείται και το “προνόμιο” του ελάχιστου επιπέδου διαβίωσης που είχε θεσπισθεί από την τράπεζα της Ελλάδος.

Είναι μεγάλο το θράσος της κυβέρνησης να τολμά να παρουσιάζει αυτό το νόμο ως δίκαιη λύση για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.

Ο νέος νόμος παραδίδει τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά βορά στις τράπεζες και με τον ποιο άγριο τρόπο θεσμοθετεί την «τελική λύση» για εκατοντάδες χιλιάδες υπερχρεωμένους/ες, προετοιμάζοντας το πλιάτσικο εκατοντάδων χιλιάδων περιουσιών.

Καλούμε συλλογικότητες, κινήματα και αγωνιζόμενους πολίτες κατά των πλειστηριασμών σε κινητοποίηση την ημέρα της ψήφισης του νόμου (πιθανότατα Πέμπτη 7/3) και ώρα 6:00μμ σε συγκέντρωση στην πλατεία Μονανστηρακίου και πορεία προς τη Βουλή

Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών